| تبليغات | X |
دلم درچشمه ي چشمت وضوكرد
نشست و با نگاهت گفتگو كرد
نميدانم چه گفت او با دل من
كه لا مذهب دلم را زيرورو كرد
دلم براي نگاه تو تنگ مي شود هر شب
و پاي آمدنم تا تو لنگ مي شود هرشب
دل بهاريت از جنس آب و آيينه ست
به ما كه مي رسد انگار سنگ مي شود هر شب
براي درك نگاه هميشه پنهانت
میان ديده و دل جنگ مي شود هر شب
غزال خلوت ما ر ا رقيب رم داده ست
وكوچه كوچه به صيدش تفنگ مي شود هر شب
...و باز شعر و دوباره نگاه اشك آلود
ببين كه قافيه هم بي تو تنگ مي شود هر شب
می نشیند نم نمک، باران میان کوچه ها
بی تعارف می شود هم داستان کوچه ها
آنطرفتر، بوی نارنج و خزان رنگ رنگ
می نهد شوری خدایی در زبان کوچه ها
هر کجا در گوشه ای آشفته حالی بیقرار
می کند نجوا دو بیت از مهربان کوچه ها
کی شود آن "ترک شیرازی" به دست آرد دلم
تا به خالش من ببخشم آسمان کوچه ها
حسرت یک لحظه تنهایی نیرزد اینکه من
روزها ، اینجا بمانم میهمان کوچه ها
می روی و باز تنها می شوم با قاب عکس
باز غربت می کند آهنگ جان کوچه ها
بوی شبنم می دهد چشمت بیا ای آشنا
تا نشیند نم نمک باران میان کوچه ها
شکوه زیبایی و صفا،
تجسم پاکیها،
اشک
پرچمدار یکرنگی و صفا،
رازدار دلهای خون جگر ،
ساربان قافله ی سوز و سازها
و اشک
تنهاترین نقطه در اوج شادیها و غمها.
گفتم كه بيا گناه كن گفتي :نه!
گفتم كه مرا تباه كن گفتي:نه!
گفتم كه بيا به حرمت اين عاشق
يك بار به من نگاه كن گفتي:نه!
