(دمی با خواجه ی شیراز)
▼ترانه ی نا تمام
مچاله می شود دلم میان دستهای دود
میان رنگهای سرد ،و هرچه تیره و کبود
مچاله می شود دلم ،دوباره با هجوم غم
دوباره قصه ی عدم ،دوباره جنگ تار و پود
دوباره روح خسته ای نشست روبروی شب
و بغض سالیانه را میان چشم او گشود
و باز پشت میله ها ،کسی به جرم عاشقی
اسیر آهن و قفس،اسیر غربتی کبود
هجوم وحشی هوس میان کوچه ها دوید
به هر بهانه عشق را از عاشقانه ها ربود
ترانه در گلوی من شکست و ناتمام ماند
به دیده اشک حسرت و به دل نشان یک سرود
(اسفند ۸۰)
?م - اشك 85/07/17 ~~~~~~~~~~~
سلام
دل نوشته های :
(م- اشك) از اقلید
اگر شما هم با نظرات خود بر من منت نهید ممنونتان خواهم بود.
یا حق